«الحب الإلكتروني» أنتج ثلث الزيجات الجديدة في ألمانيا

15 مليونا يبحثون عنه عبر شبكات التواصل الاجتماعي

«الحب الإلكتروني» أنتج ثلث الزيجات الجديدة في ألمانيا
TT

«الحب الإلكتروني» أنتج ثلث الزيجات الجديدة في ألمانيا

«الحب الإلكتروني» أنتج ثلث الزيجات الجديدة في ألمانيا

يبدو أن سمعة «الحب الإلكتروني»، بمعنى العلاقات الناجمة عن التعارف على صفحات الإنترنت، ليست بالسوء الذي يصفه البعض. ففي حين ينخفض عدد الزيجات التي تعقد رسميا في ألمانيا مع كل سنة، تزداد بينها نسبة الزواج بين المتعارفين على الشبكة العنكبوتية باطراد.
وحسب دراسة لموقع «بارشيب»، الذي يتعارف الملايين على صفحاته الإلكترونية، انتهت 30 في المائة من علاقات التعارف على الإنترنت إلى الزواج. وهي علاقات زوجية تم تثبيتها رسميا في الكنائس، وفي دوائر الأحوال الشخصية، وليست «شراكات».
يبحث 15 مليون ألماني وألمانية عن الحب الحقيقي عبر شبكات التواصل الاجتماعي حسب تقرير «بارشيب». وهناك نحو 200 موقع إلكتروني «مرموق»، وعشرات أخرى غيرها، تحولت إلى «وسيط» بين القلوب خلال السنوات العشرين الماضية. والحديث هنا طبيعي عن «سوق العزاب»، لأن الموقع لم يهتم بدراسة وتوثيق الـ«طفرات» الجانبية للمتزوجين.
في ذات الوقت تحولت مواقع التعارف على الإنترنت إلى اقتصاد «إلكتروني» قائم بذاته، يشغل الآلاف، ويحقق ملايين الأرباح سنويا. وحسب معطيات موقع «مقارنة مواقع التعارف الألمانية»، فإن المشترك على هذه الصفحات يخصص مبلغ 30 - 70 يورو شهريا، وحسب تعريفة كل موقع وسمعته. وتحقق هذه المواقع مجتمعة، وهي مواقع «افتراضية» لا تمول مكاتب كبيرة ولا قوى عاملة كبيرة، نحو 200 مليون يورو كأرباح سنويا. أما الرابح الأكبر فهي المواقع التي توفر أماكن اللقاء (المطاعم والمقاهي)، وأماكن اللهو (المراقص والسينمات والمسارح)، وشركات السياحة (الرحلات والسفرات)، التي تنظم اللقاءات العاطفية الأولى لهذه الزيجات «الإلكترونية» الواعدة. ويرتفع مجموع أرباح هذه القطاعات من «الحب الإلكتروني» إلى أكثر من 3 مليارات يورو سنويا.



تطور الكرة الأفريقية سيحسم دعم القارة لإنفانتينو في المستقبل

إنفانتنيو (أ.ف.ب)
إنفانتنيو (أ.ف.ب)
TT

تطور الكرة الأفريقية سيحسم دعم القارة لإنفانتينو في المستقبل

إنفانتنيو (أ.ف.ب)
إنفانتنيو (أ.ف.ب)

قال مارسيلين بوكوف رئيس الاتحاد البنيني لكرة القدم إن مسؤولي اللعبة في القارة يضعون التنمية أولوية على الخلافات الإدارية المحيطة بجياني إنفانتينو رئيس الاتحاد الدولي للعبة (الفيفا)، وإن التقدم الذي تحرزه القارة سيوجِّه القرارات المستقبلية المتعلقة بالقيادة.

وجاءت تصريحات بوكوف قبيل انطلاق كأس العالم للسيدات تحت 20 عاماً، التي تستمر من اليوم السبت وحتى 27 سبتمبر (أيلول) الحالي في بولندا.

وهذه البطولة أول مسابقة عالمية لـ«فيفا» منذ اندلاع الخلاف الذي أثاره اقتراح إنفانتينو ببيع حصة من حقوق كأس العالم لمستثمرين من القطاع الخاص.

وتخلى المسؤول السويسري عن الخطة، التي قدرت الحقوق التجارية لكأس العالم والبطولات الأخرى لـ«فيفا» بنحو 20 مليار دولار، في أواخر يوليو (تموز) الماضي في ظل رد فعل عنيف من الاتحاد الأوروبي لكرة القدم (اليويفا) والجهات المعنية الأخرى في عالم اللعبة.

واعتذر إنفانتينو عن «الأخطاء» التي ارتكبت خلال اقتراح مبادرة «فيفا فوروارد إنتربرايز»، لكنه دافع لاحقاً عن الفكرة باعتبارها وسيلة لتوزيع المزيد من الأموال على الاتحادات الوطنية الفقيرة.

ويواجه إنفانتينو، الذي أعلن أنه سيسعى للفوز بولاية رابعة في مارس (آذار) 2027، منذ ذلك الحين دعوات للاستقالة، لكنه لا يزال يحظى بدعم الاتحادين الأفريقي وأميركا الجنوبية.

وقال بوكوف لـ«رويترز» على هامش حصة تدريبية لمنتخب بنين في كاتوفيتسه أمس الجمعة: «ليس من شأني أن أقول ما إذا كان (إنفانتينو) هو الشخص المناسب أم لا، لكننا ننظر إلى سجل الإنجازات التي تحققت على مدى السنوات العشر الماضية تقريباً.

ما يهمنا هو أن تحرز أفريقيا تقدماً في مجال تطوير كرة القدم، وهذا هو ما سنبني عليه موقفنا في المستقبل».

ورداً على سؤال حول ما إذا كانت بنين ستصوت لصالح إنفانتينو في انتخابات عام 2027، أجاب بوكوف: «من المبكر جداً الإجابة على مثل هذا السؤال. لا نعرف كيف ستتطور الأمور بحلول ذلك الوقت...».

وأشار بوكوف إلى أن السنوات القليلة الماضية شهدت تقدماً ملموساً في كرة القدم الأفريقية، لكنه أكد الحاجة إلى مزيد من الاستثمار.

وأضاف: «هناك استثمارات... علينا أن نواصل، وأن نستمر في نفس الاتجاه، وهذا يتطلب المزيد من الاستثمار، فالاحتياجات موجودة وعلينا تلبيتها».

وأعرب جيديون فوسو عضو اللجنة التنفيذية للاتحاد الغاني للعبة عن آراء مماثلة، قائلاً: «أعتقد حقاً أن شغف إنفانتينو الحقيقي بالمساعدة في تطوير كرة القدم في أفريقيا هو أمر أقدره حقاً.

أعتقد أن الدعم الذي يحتاج إليه هو ما أتمنى أن ينظر له الجميع بما يتجاوز وضع الحدود. لذلك إذا كانت هناك تلك البنية الأساسية والنية لتطوير كرة القدم النسائية وكرة القدم ككل في أفريقيا، أعتقد أن هذا أمر يجب على الجميع دعمه».

وتنافس أربعة منتخبات أفريقية في كأس العالم للسيدات تحت 20 عاماً هي بنين ونيجيريا وغانا وتنزانيا.


Could Sudan’s Conflict Become a Regional War?

Members of the Sudanese army take part in a military parade in Gedaref in August. (AFP)
Members of the Sudanese army take part in a military parade in Gedaref in August. (AFP)
TT

Could Sudan’s Conflict Become a Regional War?

Members of the Sudanese army take part in a military parade in Gedaref in August. (AFP)
Members of the Sudanese army take part in a military parade in Gedaref in August. (AFP)

Fears that Sudan’s war could turn into a regional conflict are no longer merely assessments raised by observers following cross-border strikes and mutual accusations between Sudan and Chad, alongside troubling military movements near the border with Ethiopia.

Massad Boulos, senior adviser to the US president for Arab and African affairs, conveyed those concerns to the UN Security Council, warning that the repercussions could fuel the conflict and threaten to draw neighboring countries more deeply into the war.

The US warnings do not appear to have emerged in a vacuum. They are difficult to separate from Washington’s extensive intelligence capabilities, which allow it to monitor military movements, weapons and drone routes, and cross-border networks.

Raising the level of concern to the Security Council therefore reflects a US assessment that the risks are real and growing, even if the administration has not publicly disclosed all the information on which that assessment is based.

The warning was reinforced by a call Boulos held with Chadian President Mahamat Idriss Deby following reports of a military strike inside Chadian territory.

Boulos said the two expressed “deep concern about the war in Sudan spilling across its borders, fueling further escalation and threatening regional peace and stability,” while calling for an end to external support for the warring parties.

More than three years after the war began, it is no longer simply an internal confrontation between the Sudanese army and the paramilitary Rapid Support Forces. As fighting has moved into areas bordering Chad and Ethiopia and the use of sophisticated weapons has expanded, Sudan has become the center of a conflict in which the calculations of neighboring countries intersect with the interests of regional and international powers.

Growing internationalization

Evidence of the war’s internationalization can be seen in the UN Fact-Finding Mission’s finding that weapons, military technology, fighters and external supply networks are helping prolong the conflict and strengthen the capabilities of both sides.

The mission described a cross-border network linked to individuals, entities and countries that it said had provided the RSF with weapons, equipment, logistical support and foreign personnel. The countries concerned have denied the accusations, saying they remain neutral and support peace efforts.

The mission, meanwhile, said its investigations into sources of external support for the army were still at a preliminary stage.

Sudanese researcher Kholood Khair, director of Confluence Advisory, told the Financial Times in April that the war had “spread across the Red Sea, the Horn of Africa and the Sahel,” and that none of Sudan’s seven neighbors was entirely removed from its effects.

Alan Boswell, director of the Horn of Africa project at the International Crisis Group, has similarly argued that the war is dividing the region and increasing polarization among surrounding countries over the two sides.

He considers Chad and South Sudan the most exposed to its repercussions, while also pointing to the need to watch Ethiopia and tensions in Somalia.

A prolonged conflict, he has warned, could drag the region into a “spiral of violence.”

Amin Ismail Majzoub, an expert on crisis management and negotiation at the Center for Research and Strategic Studies, ruled out the conflict developing into a direct military confrontation between Sudan and neighboring countries.

He said the more likely scenario was an escalation of “proxy warfare,” through continued financial and military support and the use of mercenaries and armed groups, which would prolong the war.

Majzoub told Asharq Al-Awsat that Khartoum’s accusations against Chad and Ethiopia were, according to Sudanese authorities, based on evidence submitted to the African Union, IGAD and the Security Council, in addition to reports that bases and airports had been used in support of the RSF.

He added that if those parties moved from indirect support to declared military intervention, Sudan’s regional allies could step in to back it, at which point the conflict could expand to include the Horn of Africa and sub-Saharan Africa.

Majzoub nevertheless dismissed that scenario, saying: “This will not happen,” because a comprehensive regional war would not be welcomed by the countries of the region.

At the same time, he noted that the conflict’s repercussions were already becoming visible inside neighboring countries, citing increasingly vocal opposition groups in Chad that reject what they say is support being provided to Arab groups aligned with the RSF.

Retired Sudanese army Maj. Gen. Kamal Ismail, for his part, warned that the intersection of regional interests was gradually pushing the conflict beyond Sudan’s borders.

“We have repeatedly warned that the conflict could move from inside Sudan into the region, and the indicators point to that direction,” Ismail told Asharq Al-Awsat.

He added that the widening scope of the fighting could lead to a broader civil war and further complicate the situation.

Ismail said intensifying competition over regional interests could push some actors toward direct intervention under the pretext of protecting their interests, warning that “the longer the war continues, the more its parties lose the ability to control its course or stop it.”

He urged Sudanese to unite to halt the fighting and preserve what remains of the country.

Ethiopia and Chad

The movement of military operations into Blue Nile state near the Ethiopian border is among the most worrying developments.

Yale University’s Humanitarian Research Lab has published reports based on satellite imagery and open-source analysis pointing to the assembly of brigade-size military support inside an Ethiopian National Defense Force base in Asosa and linking it to RSF activity.

Asosa is significant because of its proximity to Blue Nile and the town of Kurmuk. Any military presence in the area connected to the war, if confirmed, could therefore lay the groundwork for a new border front.

To the west, Chad stands at the center of the storm because of its long border with Darfur and the tribal ties spanning both sides.

Tensions escalated after Sovereignty Council Chairman and army commander Gen. Abdel Fattah al-Burhan accused N’Djamena of facilitating support to the RSF, while Chad denies that its territory or airports are being used to transfer weapons.

Cameron Hudson, a former US official and Sudan expert, says the repercussions of strikes inside Chad are no longer confined to the battlefield but have developed into a diplomatic confrontation.

Countries affected by the war

South Sudan may be the country most exposed to the consequences of the war. Its economy depends on exporting oil through Sudanese facilities and ports, while it has received more than 1 million Sudanese and returning South Sudanese since the fighting began.

A halt in oil exports or the spread of fighting to the border could threaten Juba’s fragile stability.

Kenya, although it does not share a border with Sudan, is exposed to the spillover of political polarization, financing and fighter networks, as well as trade disruption and damage to the role of IGAD, of which Nairobi is a key pillar.

Uganda faces similar risks through South Sudan. Any renewed eruption of instability in Juba could trigger a new refugee influx into Uganda, which already hosts more than 1 million South Sudanese refugees. In this way, the effects of the war could spread from Sudan to South Sudan and then to Uganda and Kenya without regular armies ever crossing borders.

Egypt, for its part, faces repercussions related to refugees, security along its southern border, Nile waters and the balance with Ethiopia. Eritrea fears instability spreading into eastern Sudan and the Red Sea coast.

IGAD Executive Secretary Workneh Gebeyehu has said that peace and security challenges have become too interconnected for any single country or institution to confront alone, describing Sudan as one of the clearest examples of the convergence of military confrontation, humanitarian catastrophe, institutional fragmentation, regional spillover and geopolitical rivalry.

Sudan’s war has not yet become a full-fledged regional confrontation, but it long ago moved beyond the confines of an internal conflict. As the different strands become increasingly intertwined, the question in the future may no longer be: Will the war spread into the region? But rather has it already begun?


Sudan’daki çatışma bölgesel bir savaşa mı dönüşüyor?

 Doğudaki el-Gadarif kentinde düzenlenen askerî geçit törenine katılan Sudan askerleri, 17 Ağustos 2026 (AFP)
Doğudaki el-Gadarif kentinde düzenlenen askerî geçit törenine katılan Sudan askerleri, 17 Ağustos 2026 (AFP)
TT

Sudan’daki çatışma bölgesel bir savaşa mı dönüşüyor?

 Doğudaki el-Gadarif kentinde düzenlenen askerî geçit törenine katılan Sudan askerleri, 17 Ağustos 2026 (AFP)
Doğudaki el-Gadarif kentinde düzenlenen askerî geçit törenine katılan Sudan askerleri, 17 Ağustos 2026 (AFP)

Sudan savaşının bölgesel bir çatışmaya dönüşebileceğine ilişkin endişeler, artık yalnızca gözlemcilerin dile getirdiği değerlendirmeler olmaktan çıktı. Sudan ile Çad arasında sınır ötesi karşılıklı saldırı ve suçlamalara, Etiyopya sınırı yakınlarındaki kaygı verici askeri hareketlilik de eşlik ediyor.

ABD Başkanı’nın Arap ve Afrika İşlerinden Sorumlu Kıdemli Danışmanı Massad Boulos, söz konusu endişeleri Birleşmiş Milletler (BM) Güvenlik Konseyi’ne taşıyarak, bu gelişmelerin çatışmayı körükleyebileceği ve komşu ülkelerin savaşa daha derin şekilde dahil olma riskini artırabileceği uyarısında bulundu.

ABD’nin bu uyarılarının temelsiz olmadığı görülüyor. Zira Washington’ın askeri hareketlilikleri, silah ve insansız hava araçlarının (İHA) sevkiyat güzergâhlarını ve sınır aşan ağları takip etmesine olanak sağlayan geniş istihbarat kapasitesini göz önünde bulundurmak gerekiyor. Bu nedenle uyarı düzeyinin BM Güvenlik Konseyi’ne taşınması, ABD’nin, yönetim dayandığı bilgilerin tamamını kamuoyuna açıklamamış olsa da gerçek ve giderek büyüyen risklerin bulunduğu yönünde değerlendirmeler yaptığını gösteriyor.

Bu uyarı, Çad toprakları içinde bir askeri saldırı düzenlendiğine ilişkin haberlerin ardından Boulos’un Çad Devlet Başkanı Muhammed İdris Debi ile gerçekleştirdiği telefon görüşmesiyle daha da güçlendi. Boulos, iki tarafın, ‘Sudan’daki savaşın sınırların ötesine taşınarak daha fazla tırmanmayı körüklemesi ve bölgesel barış ile istikrarı tehdit etmesinden derin endişe duyduğunu’ belirterek, çatışmanın taraflarına yönelik dış desteğin sona erdirilmesi çağrısında bulundu.

Omdurman’ın batısında Hızlı Destek Kuvvetleri’nden ayrılan unsurlar, 19 Ağustos 2026 (AFP)
Omdurman’ın batısında Hızlı Destek Kuvvetleri’nden ayrılan unsurlar, 19 Ağustos 2026 (AFP)

Savaşın başlamasının üzerinden üç yılı aşkın süre geçmesine rağmen çatışma artık yalnızca ordu ile Hızlı Destek Kuvvetleri (HDK) arasındaki iç mücadele olmaktan çıktı. Çatışmaların Çad ve Etiyopya sınırındaki bölgelere taşınması ve gelişmiş silahların kullanımının yaygınlaşmasıyla Sudan, komşu ülkelerin hesaplarının yanı sıra bölgesel ve uluslararası güçlerin çıkarlarının da iç içe geçtiği bir çatışmanın merkezine dönüştü.

Genişleyen uluslararasılaşma

Savaşın uluslararası bir boyut kazandığına ilişkin göstergeler, BM Sudan Uluslararası Gerçekleri Araştırma Misyonu’nun, silah ve askeri teknolojilerin yanı sıra yabancı savaşçıların ve dış tedarik ağlarının çatışmanın uzamasına ve tarafların kapasitesinin güçlenmesine katkıda bulunduğunu açıklamasıyla daha da belirginleşti. Misyon, kişi, kuruluş ve devletlerle bağlantılı sınır aşan bir ağdan söz ederek, bu ağın HDK’ye silah, askeri teçhizat, lojistik destek ve yabancı unsurlar sağladığını belirtti. Söz konusu ülkeler ise suçlamaları reddederek tarafsızlık ilkesine bağlı olduklarını ve barış çabalarını desteklediklerini vurguladı. Misyon, orduya yönelik dış desteğin kaynaklarına ilişkin soruşturmasının ise henüz ilk aşamada olduğunu bildirdi.

Sudanlı araştırmacı ve Confluence Advisory Direktörü Kholood Khair geçtiğimiz nisan ayında Financial Times’a yaptığı açıklamada, savaşın ‘Kızıldeniz, Afrika Boynuzu ve Sahel bölgesine yayıldığını’ belirterek, Sudan’ın yedi komşusu arasında çatışmanın etkilerinden veya hesaplarından tamamen uzak olan hiçbir ülke bulunmadığını söyledi. Uluslararası Kriz Grubu (ICG) Afrika Boynuzu Projesi Direktörü Alan Boswell de savaşın artık bölgeyi böldüğünü ve çevre ülkelerin iki savaşan taraf etrafında daha fazla kutuplaşmasına yol açtığını belirtiyor. Boswell, Çad ve Güney Sudan’ın savaşın sonuçlarına en fazla maruz kalabilecek ülkeler olduğunu, Etiyopya’nın yanı sıra Somali’deki gerilimlerin de yakından izlenmesi gerektiğini ifade ederek, çatışmanın sürmesinin bölgeyi ‘şiddet sarmalına’ sürükleyebileceği uyarısında bulunuyor.

 Doğudaki el-Gadarif kentinde düzenlenen askerî geçit törenine katılan Sudan askerleri, 17 Ağustos 2026 (AFP)
Doğudaki el-Gadarif kentinde düzenlenen askerî geçit törenine katılan Sudan askerleri, 17 Ağustos 2026 (AFP)

Öte yandan Stratejik Araştırma ve Çalışmalar Merkezi’nde kriz yönetimi ve müzakere uzmanı olan Tümgeneral Emin İsmail Meczub, çatışmanın Sudan ile komşu ülkeler arasında doğrudan bir askeri savaşa dönüşmesini ihtimal dışı gördü. Meczub, en olası senaryonun mali ve askeri desteğin sürdürülmesi, paralı askerler ve silahlı gruplardan yararlanılması yoluyla ‘vekâlet savaşının’ tırmanması ve bunun savaşın uzamasına yol açması olduğunu belirtti. Meczub, Şarku’l Avsat’a yaptığı açıklamada, Hartum’un Çad ve Etiyopya’ya yönelik suçlamalarının, Sudan makamlarına göre Afrika Birliği (AfB), Hükümetlerarası Kalkınma Otoritesi (IGAD) ve BM Güvenlik Konseyi’ne sunulan kanıtlara dayandığını söyledi. Ayrıca, HDK’ye destek sağlanmasında bazı üs ve havalimanlarının kullanıldığına ilişkin raporlara da dikkat çekti.

Meczub, söz konusu tarafların dolaylı destekten açık askeri müdahaleye geçmesinin, Sudan’ın bölgesel müttefiklerini de ülkeye destek vermeye itebileceğini ve bu durumda çatışmanın Afrika Boynuzu ile Sahra Altı Afrika’yı kapsayacak şekilde genişleyebileceğini belirtti. Ancak bu senaryoyu reddeden Meczub, “Bu gerçekleşmeyecek” dedi. Bölge ülkelerinin kapsamlı bir bölgesel savaşın çıkmasını istemediğini vurguladı. Bununla birlikte çatışmanın etkilerinin komşu ülkelerde görülmeye başladığına dikkat çeken Meczub, Çad’da muhalif grupların seslerinin yükseldiğini ve bu grupların, kendilerinin ifadesiyle, HDK’ye bağlı Arap gruplara verilen desteğe karşı çıktığını belirtti.

Sudan ordusundan emekli Tümgeneral Kemal İsmail ise bölgesel çıkarların kesişmesinin çatışmayı giderek Sudan sınırlarının dışına taşıdığını belirterek uyarıda bulundu. İsmail, Şarku’l Avsat’a yaptığı açıklamada, “Çatışmanın Sudan’ın içinden bölgeye yayılacağı konusunda defalarca uyarıda bulunduk. Göstergeler bu yönde ilerliyor” dedi. Çatışma alanının genişlemesinin daha kapsamlı bir iç savaşa yol açabileceğini ve zaten karmaşık olan tabloyu daha da içinden çıkılmaz hale getirebileceğini ifade etti. İsmail, çıkar çatışmasının tırmanmasının, bazı bölgesel aktörleri kendi çıkarlarını koruma gerekçesiyle doğrudan müdahaleye yöneltebileceğini belirterek, “Savaş ne kadar uzarsa, taraflar savaşın gidişatını kontrol etme veya onu durdurma kabiliyetini o kadar yitirir” uyarısında bulundu. İsmail, Sudanlılara çatışmaları sona erdirmek ve ülkeden geriye kalanları korumak için birlik olma çağrısı yaptı.

Etiyopya ve Çad

Operasyonların Etiyopya sınırı yakınındaki Mavi Nil eyaletine taşınması, en kaygı verici gelişmelerden birini oluşturuyor. Yale Üniversitesi’ne bağlı İnsani Araştırmalar Laboratuvarı, uydu görüntüleri ve açık kaynaklardan elde edilen bilgilerin analizine dayanan raporlarında, Etiyopya Savunma Kuvvetleri’ne ait Assosa’daki bir üs içerisinde tugay büyüklüğünde bir askeri gücün toplandığını ve bunun HDK’nin faaliyetleriyle bağlantılı olduğunu belirtti. Assosa, Mavi Nil Nehri’ne ve Kurmuk kentine yakınlığı nedeniyle önem taşıyor. Bu nedenle bölgede savaşla bağlantılı herhangi bir askeri varlığın bulunması, eğer doğrulanırsa, yeni bir sınır cephesinin oluşmasına zemin hazırlayabilir.

Batıda ise Çad, Darfur’la olan uzun sınırı ve sınırın iki tarafındaki aşiret bağları nedeniyle krizin merkezinde yer alıyor. Egemenlik Konseyi Başkanı ve Ordu Komutanı Orgeneral Abdulfettah el-Burhan’ın, Encemine’yi HDK’ye sağlanan desteğin kolaylaştırılmasına yardımcı olmakla suçlamasının ardından gerilim tırmandı. Çad ise silahların sevkiyatı için topraklarının veya havalimanlarının kullanıldığını reddediyor. Eski ABD’li yetkili ve Sudan uzmanı Cameron Hudson, Çad topraklarındaki saldırıların sonuçlarının artık yalnızca sahadaki gelişmelerle sınırlı kalmadığını, diplomatik bir karşılaşmaya dönüştüğünü belirtiyor.

Savaştan etkilenen ülkeler

Güney Sudan, savaşın sonuçlarına en fazla maruz kalabilecek ülke olabilir. Zira ülke ekonomisi, petrolün Sudan’daki tesis ve limanlar üzerinden ihraç edilmesine dayanıyor. Ayrıca çatışmaların başlamasından bu yana Sudanlılar ile ülkelerine dönen Güney Sudanlılardan oluşan 1 milyondan fazla kişiyi kabul etti. Petrol ihracatının durması veya çatışmaların sınıra taşınması, Cuba’daki kırılgan istikrarı tehdit edebilir.

Sudan’la doğrudan sınırı bulunmayan Kenya ise siyasi kutuplaşmanın, finansman ağlarının ve savaşçı hareketliliğinin yayılmasının yanı sıra ticaretin sekteye uğraması riskiyle karşı karşıya. Ayrıca Nairobi’nin önemli bir dayanağını oluşturduğu IGAD’ın bölgedeki rolünün zarar görmesi de söz konusu olabilir.

Uganda da Güney Sudan üzerinden benzer risklerle karşı karşıya. Cuba’da yaşanabilecek yeni bir patlama, ülkeye yönelik yeni bir sığınmacı dalgasına yol açabilir. Uganda hâlihazırda Güney Sudan’dan 1 milyondan fazla mülteciye ev sahipliği yapıyor. Böylece savaşın etkileri, düzenli ordular sınırları geçmeden Sudan’dan Güney Sudan’a, oradan da Uganda ve Kenya’ya yayılabilir.

Mısır ise mülteciler, güney sınırının güvenliği, Nil suları ve Etiyopya ile bölgesel dengeler açısından çeşitli sonuçlarla karşı karşıya. Eritre ise istikrarsızlığın doğu Sudan’a ve Kızıldeniz kıyılarına yayılmasından endişe ediyor. IGAD İcra Sekreteri Workneh Gebeyehu, barış ve güvenlik alanındaki sorunların artık tek bir ülke veya kurumun tek başına mücadele edemeyeceği kadar iç içe geçtiğini belirterek Sudan’ı askeri çatışma, insani felaket, kurumsal çözülme, bölgesel yayılma ve jeopolitik rekabetin bir araya geldiği en açık örneklerden biri olarak nitelendirdi.

Sudan savaşı henüz tam anlamıyla bölgesel bir savaşa dönüşmüş değil. Ancak uzun zaman önce iç çatışmanın sınırlarını aştı. Halkalar giderek birbirine bağlanırken gelecekte sorulacak soru artık “Savaş bölgeye yayılacak mı?” olmayacak; asıl soru şu olacak: “Yayılma başladı mı?”