​Eleştiriye dair bir kuram

​Eleştiriye dair bir kuram

Cumartesi, 21 Eylül, 2019 - 12:15
Semir Ataullah
Lübnanlı gazeteci - yazar 
Mario Vargas Llosa’nın kitabını Arapçaya kimileri Üvey Anneye Övgü kimileri deTeyzeye Övgü şeklinde çevirmiş olsa da her iki durumda da anlatım aynı kalarak çekiciliğini ve neşesini korumuştur. Perulu yazar Mario Vargas Llosa, zorlukları komik ve gülünç bir hale getirme ve acı olayları neşeli bir şekilde anlatmak konusunda Latin Amerika’nın öncü yazarlarından biridir. En neşeli ve keyifli romanı ise Don Rigoberto'nun Not Defterleri’dir. Don Rigoberto sigorta şirketinde çalışan başarılı bir avukattır ve hayatını mesleği gibi yüzeysel yaşamaktadır. Hayatında derin anlamı olan tek bir şey vardır.O da evinde bulunanan ve 4 bin kitabı barındıran kütüphanesidir.

Don Rigoberto, yeni bir kitap aldığında eski kitaplarından birini atarak yenisini onun yerine koyar. Böylece kitaplarının sayısı hiç değişmez. Peki, neden? Çünkü Don Rigoberto, sigorta poliçeleri arasında geçen bu monoton hayat yerine edebiyat eleştirmeni olmayı hayal etmiştir. Bu hayalini gerçekleştiremediği için de kendi kendini eleştirmeye karar vermiş ve başkasının eline geçmesini engellemek için saçma olan her kitabı atmayı kendisine görev edinmiştir.

Dünyanın farklı yerlerindeki birçok kitapçıda, Don Rigoberto ile hep karşılaşıyorum ve ona şöyle diyorum: Dün benim satın aldığım bu kitabı atmakta ne kadar haklıydın. Başlığı ve içindekiler beni kandırdı azizim. Eleştirmenlerin komplosunun kurbanı oldum. Her ne kadar bu ucuz ve gereksiz bir ayrıntı olsa da izin verirsen sana şunu söylemek istiyorum; bu hayal kırıklıkları arasında en az acı veren şey ise saçma kitabın fiyatıdır. Asıl mesele aldatılmaktır. Eleştirmenler, yayınevleri, dağıtıcılar, satıcılar ve onların her yerdeki akrabalarına kanıp kitabı satın almaktır.

İşte bu nedenle Don Rigoberto, aradaki farkı hiç kimse fark etmeden 4 bin kitabı 4 bin kez değiştirerek kendi kendine eleştirmekle yetinmiştir.

DİĞER KÖŞE YAZILARI

Editörün Seçimi

Multimedya