مستند لبنانی «ما اهل آنجاییم» در جشنواره روتردام

مستند لبنانی «ما اهل آنجاییم» در جشنواره روتردام

یکشنبه, 2 فوریه, 2020 - 17:15
بیروت: ویویان حداد

نام لبنان دوباره در جهان درخشید. این بار نیز جوانان خوش استعداد لبنانی با وجود مشکلات اقتصادی و بی ثباتی سیاسی کشورشان خوش درخشیدند.
فیلم مستند «نحن من هناک» (ما اهل آنجاییم) به کارگردانی وسام طانیوس به جشنواره بین المللی فیلم «روتردام» راه یافت.

این فیلم در بخش رقابتی فیلم های خارجی «آینده روشن» (Bright Futur) به نمایش در می آید.

کارگردان فیلم در گفتگو با «الشرق الاوسط» درباره موضوع فیلم صحبت کرد.

موضوع فیلم درباره دو برادر -جمیل و میلاد- از سوریه است. این دو جوان بیست و چند ساله تصمیم می گیرند تا زندگی خود را در اروپا از صفر آغاز کنند. آنها در ۲۰۱۵ همه چیز در سوریه را رها و با اراده و امید به آینده بهتر به لبنان و از آنجا به ترکیه سفر می کنند.
وسام (کارگردان فیلم) پسر دایی این دو جوان است. او ظرف ۵ سال مستندی از سفر دو برادر تهیه کرد. وسام در این فیلم خاطره های خوش کودکی شان و پرسش هایی در مورد معنای واقعی میهن و نیز توانایی انسان برای کنار آمدن با تغییر و لو بنیادین مطرح می کند.
او افزود «حضور در جشنواره روتردام به عنوان اولین جشنواره بین المللی نخستین گام در مسیر طولانی است که طی آن فیلم مخاطبان بیشتری را جذب می کند».
فیلم های دیگر وسام طانیوس در جشنواره های سینمایی در بیروت و قاهره و مراکش شرکت کردند.
وسام یاد آور شد «این جشنواره ها عامل مهمی بود تا با سازندگان موسیقی فیلم و تولید کنندگان بیشتری آشنا شوم مثل امین بوهافا که موسیقی «ما اهل آنجاییم» کار اوست و همچنین گابریل دومون تولییدکننده فرانسوی و نیز کریستیان عید عضو گروه تولید کننده».
وسام و دو پسر خاله اش از کودکی با هم بزرگ شدند و به همین دلیل وقتی وسام از تصمیم آنها با خبر شد حس کرد عزیزانش را از دست داده.
وسام گفت «تصورش را نمی کردم که روزی یکی از اقوام و عزیزانم مجبور به مهاجرت شود و من نیز مثل بقیه این واقعیت را تجربه کنم. مهاجرت و دل کندن از کشور اقدام شجاعانه ای است. من با استناد به این حادثه و نیز وقایع تلخ دیگری همچون درگذشت پدر و خواهرم در کودکی این فیلم را ساختم. فیلم برگرفته از داستان واقعی است که خود من همه وقایع آن را مو به مو از سر گذراندم و می خواستم این تجربه را از زاویه هنری و سینمایی به مخاطبان منتقل کنم».
مسائلی همچون سرنوشت و آوارگی و دل کندن از میهن و به سراغ آینده نامعلوم رفتن و پا گذاشتن در مسیر ناشناخته ارتباط تنگاتنگی با موضوع مهاجرت دارند.
وسام این موضوعات را با نگاه حساس و عاطفی و آغشته به خاطرات فراموش نشدنی کودکی به تصویر کشیده است.
او گفت «نمی دانم آیا این فیلم را می شود به دایی نجارم اهدا کنم یا نه. یکی از پسرانش نیز حرفه پدر را به ارث برده و فکر می کنم ذوق هنری اش به من رسیده. او همیشه دوربین به دست دنبال من و بچه هایش بود تا از ما در کارگاه نجاری یا در خانه یا هنگام بازی فیلم بگیرد. این فیلم را به خاطر قدردانی از او ساخته ام. او عشق به دوربین را در کودکی در من به وجود آورد».
جمیل و میلاد -پسر دایی های وسام- نقش اول فیلم هستند. دایی اش نیز در بخش هایی از فیلم ظاهر می شود.
وسام گفت «وقتی جمیل و میلاد گفتند که می خواهند بروند تعجب کردم. اما وقتی جنگ سوریه شروع شد خیلی از جوانان همسن و سالم رفتند».
جمیل و میلاد از سوریه به لبنان و از آنجا به ترکیه و سپس به یونان رفتند.
وسام افزود «میلاد اکنون در برلین در کار موسیقی است. جمیل هم در استکهلم کار نجاری می کند».
وسام طانیوس یادآور شد «فیلم های فراوانی درباره پناهجویان سوریه ساخته شده اما من مخالف عبارت پناهجو هستم. پسر دایی هایم به عنوان دو شهروندی که آرزوهای بزرگ داشتند مهاجرت کردند. آنها پناهجو و سرخورده نیستند».
او افزود «بیشتر جنبه انسانی مساله برایم اهمیت دارد تا جنبه سیاسی».
او درباره مشکلات ساخت فیلم گفت «من نیز برای یافتن آنها به چندین کشور سفر کردم. وقتی جلوی دوربین قرار می گرفتند همه چیز عوض می شد گویی اصلا آنها را نمی شناختم . جلوی دوربین رفتن ترس دارد به ویژه وقتی شما بخواهید درباره خاطرات کودکی و سرگذشت خودتان حرف بزنید».


پیشنهاد ما

چند رسانه‌ای